Ruiny dworku w Strzyżewicach

Zespół dworsko-parkowy w Strzyżewicach to obiekt o dość ciekawej historii i niestety dość smutnym jej końcu. Wybudowany w 1934 roku budynek był własnością prywatną i należał do człowieka nazwiskiem Kruger. Po wojnie przystosowano go do zakwaterowania repatriantów, a od 1949 roku w budynku funkcjonowała szkoła podstawowa. W późniejszym czasie w budynkach dworu zlokalizowano biura działającej na tym terenie Spółdzielni Kółek Rolniczych.

Budynek otoczony jest zabytkowym parkiem o powierzchni około 6 ha, w którym znajdują się wiekowe i cenne okazy drzew. Z tego powodu park wpisany jest w rejestr zabytków, co niestety nie obejmuje już samego dworku. Na chwilę obecną obiekt znów stanowi własność prywatną i jest w stanie ruiny. Prawdopodobnie nie da się już nic zrobić, żeby przywrócić go do świetności.

Na mapie satelitarnej google obiekt jest praktycznie niewidoczny, dlatego kolejny raz ten element pozwolę sobie pominąć.

Dzięki administratorom strony zamkilodzkie.pl możemy zobaczyć, jak dworek wyglądał za czasów swojej świetności, kiedy mieściła się tu szkoła podstawowa.

strzyzewice_stare

Na chwilę obecną front budynku wygląda tak:

01

Zanim udałem się do Strzyżewic, przeglądałem kilka publikacji na temat tego miejsca, także tę zamieszczoną w internecie przez Bełchatowskie Koło Polskiego Towarzystwa Historycznego, z którym niedawno miałem okazję nawiązać współpracę i którego członków serdecznie pozdrawiam.

W publikacjach tych znalazłem kilka zdjęć, które dały mi nadzieję na zobaczenie w miarę dobrze zachowanego obiektu również od środka, ale zdjęcia te pochodzą m.in. z 2013 roku i od tamtej pory wiele się zmieniło. Dziś główne wejście jest całkiem otwarte, ale szczerze mówiąc nie ma tam już po co wchodzić.
02

W niektórych miejscach można znaleźć informację, że budynek jest murowany, ale nie jest to do końca prawdą. Faktycznie, budynek wybudowany został na podmurówce, ale jego konstrukcja w przeważającej części jest drewniana. Niestety konstrukcja ta jest już bardzo mocno naruszona, budynek próchnieje w bardzo znacznym stopniu.

03

Z lewej strony budynku znajduje się pozostałość dawnego wejścia bocznego wraz z wiatrołapem. Jest to jedyny element murowany, jaki w tym budynku jest widoczny. Niestety również nie jest w dobrym stanie i nie proponuję wchodzić do środka.

04

Do środka można natomiast zajrzeć przez jedno z okien umieszczonych z tej strony budynku i niestety ten widok też nie napawa optymizmem.

05

Idąc dalej zobaczymy pozostałości zabudowań gospodarczych. Jakiś czas temu przewróciło się na nie duże drzewo i tak to

już zostało.06

Do budynku po prawej, przypominającego garaż można wejść, ale w środku nie ma praktycznie nic. Pomimo uderzenia upadającego pnia budynki dalej dzielnie stoją, czego niestety nie można powiedzieć o tylnej części dworku.

07

Już na pierwszy rzut oka nie wygląda to dobrze. Kiedy przyjrzałem się bliżej, stwierdziłem, że nie ma już szans na uratowanie pierwotnej konstrukcji tego budynku.

08

Praktycznie cała konstrukcja dachu jest już totalnie zniszczona i zapada się do środka. Całkowite rozsypanie się budynku jest już tylko kwestią czasu, myślę, że kilku miesięcy.

09

Szkoda, że budynek o tak ciekawej historii, pełniący niegdyś tak ważne role dla lokalnej społeczności został tak bardzo zaniedbany. Kiedyś uczono tutaj dzieci, to miejsce dawało schronienie rodzinom repatriantów, potem było ważnym lokalnym zakładem pracy. Dziś jest ruiną, która stoi samotnie pośrodku zapuszczonego parku i czeka, aż płynący czas samoczynnie zrówna ją z ziemią. Szkoda, że taki ciekawy budynek odszedł w zapomnienie. Kiedyś był centrum życia, dziś jest ruiną, smutno wyglądającą zza drzew.

10

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*